Smaczna energia

Natura uwielbia ruch, zmianę, światło, zabawę barwami – jedyną stałą jest cykliczność. Każdy cykl ma swój początek, koniec, bez oceny, narzekania czy oczekiwań. Tak jakby przyroda reagowała na zadaną sytuację w sposób najbardziej optymalny i efektywny.

Rośliny to istoty lojalne, wydają owoc celem przetrwania, jakby wiedziały, że jego atrakcyjność jest tego warunkiem. 

Każdy owoc niesie przesłanie. I czy jest to soczyste jabłko, krucha gruszka, mięsista śliwka czy kropelki cierpkiej porzeczki – każde zawiera tajemnicę życia. Jabłko opowiada całą swoją historię o delikatnym pączku, zalotnym kwiatku, pszczelich odwiedzinach, codziennym pławieniu się w słonecznej kąpieli i jak dostawało rumieńców na myśl o dorastaniu. W końcu dojrzało do decyzji, by swą mądrością podzielić się z innymi istotami w kręgu życia. A w tej mądrości cała bomba energetyczna witamin, minerałów, flawonoidów, antyoksydantów, polifenoli i innych….-filnych człowiekowi informacji.

Nasiona, orzechy, ziarna…- tu rzecz ma się podobnie, choć całkiem inaczej. Im bardziej niszowa i delikatna informacja, tym głębiej i warstwowo ukryta. Mądrość polega na stworzeniu takich zabezpieczeń dla delikatnych składników – NNKT-omega 3,6..- by nie narazić kwasów tłuszczowych na działanie powietrza, wilgoci. Więc zapakowała natura oleisty tłuszczyk w pieczołowicie skonstruowaną skorupkę, by dłużej służył innym.

Z całym tym skondensowanym bogactwem materii przekazywana jest energia zachwytu życiem, kosztowania słońca, bujania na wietrze, omywania deszczem – dlatego owoc tak smakuje!

Ale w przyrodzie jak w życiu – musi być dobrze i niedobrze. Bo jak jest tylko dobrze, to jest niedobrze.

Dlatego stare, schorowane drzewo nie rodzi już owoców, bo zbyt duży to koszt. Ale jest ważne, stanowi rodzaj buforu w społeczności drzew. Utrzymuje się przy życiu i wysyła komunikat dla młodych butnych: mądrze dysponuj zapasami natury! Jest jak nasza babcia, poczciwa istota, która głaszcze pomarszczoną dłonią naszą rozpaloną od pasji głowę. I w tym dotyku jest więcej zrozumienia i miłości niż w całej moralnej nauce.

Z mądrością rośnie pokora
         z wiedzą jedynie buta
         Czas gra na korzyść mądrości
         Młodość mądrości zazdrości
Ale czy ma o tym wiedzę?
Mogłaby mądrość podziwiać
Hołdować jej pięknej starości
Wtedy i młodość zyskuje na czasie
Zaczyna raczkować w mądrości.

Nauka pokory, szacunku i zachwytu życiem daje odporność – takiej szczepionki potrzebujemy, przyjmowana codziennie w dawkach przypominających staje się drogocennym nawykiem.